Martelgang

Een warm onthaal! De deur zwaait open. Freek laat me binnen. Twee nieuwsgierige hondjes komen me keffend tegemoet. Aan de grote tafel in de keuken eerst een heerlijke kop koffie. Dan de vraag: Hoe gaan we inhoud geven aan de cursus? Schrijven gericht op theater is leuk, maar helpt mij niet op weg met het vinden van de woorden voor mijn website. We besluiten om de cursus op te bouwen rond mijn aanstaande coacharbeid. Door de gang naar de werkkamer van Freek.

Ik ben op slag stinkend jaloers. Ruim, licht, warm en inspirerend. Een kamer die voelt als een dikke winterjas in de vrieskou. Hier begint de tweedaagse martelgang. Freek zet me keer op keer aan het werk en daar waar ik me met klamme handjes aan het schrijven zet, vertrekt hij grijnzend even naar buiten. Lekker zo’n sigaret in het najaarszonnetje.

Denk ik met goed gevoel een opdracht te hebben afgerond. Pffffffffffffff. Steekt Freek z’n hoofd om de deur. Een korte inspecterende blik. Met de opmerking ‘Dat kan beter’ mij in wanhopige toestand achterlatend. De bruut. Verder schaven, schuren en schrappen. ‘Met minder woorden meer vertellen, Henry’. Mooie les hoor. Zo is het twee dagen gegaan. De uren vlogen voorbij. Wat is het toch heerlijk zo met taal en tekst te spelen. Hard gewerkt alleen maar zeker ook samen. Het resultaat is er naar. Teksten die kloppen. Teksten met een hart.

Dit smaakt naar meer. Veel meer.